หัวใจมีไว้ ... รักตัวเอง

           

          อย่างที่เขาว่า . . .  
          บางครั้งที่ที่ปลอดภัยก็ไม่ปลอดภัย 
          หัวใจที่อยู่ในที่ของมัน . . . 
          เคยได้ไออุ่นจากตัวเราเองมานานแสนนาน 
          ถึงวันหนึ่งก็กลับหนาวเหน็บ และร้อนรุ่มอย่างไม่รู้ตัว 
          จนยากที่จะคาดเดา 
          เพียงเพราะคนเพียงหนึ่งคน 


           

          การที่ได้ใช้หัวใจรักใครสักคนนั้น 
          ก็เป็นหนึ่งในการเรียนรู้ของบทเรียนชีวิต 
          ที่ได้เรียนรู้การแบ่งให้ แบ่งรับ 
          เสมือนดั่งที่เราต้องประพฤติกับคนทุกคน 


           


          แต่น้อยไปนัก . . . 
          ที่คนเราจะคอยมาชั่งวัดความรู้สึกนั้น 
          กับคนที่เราทุ่มเทเสียจนมากมาย 
          เพราะความรัก ที่มากเกินกว่าเหตุและผลจะเอื้อมถึง 
          ความเสียใจจึงเป็นผลลัพธ์หนึ่ง ที่แสดงออกมาได้ 
          แล้วเราจะจัดการกับผลลัพธ์นั้นอย่างไร 
          ถ้ามันดันสุ่มเลือกโดนเราเข้าอย่างจัง 


           


          ฉันรู้แค่ว่า . . . 
          ควรใช้ส่วนของสมอง ที่ยังเหลือพอที่จะทำเพื่อตัวเอง 
          ใช้กระบวนการคิดและทบทวน 
          ให้มากกาว่าใช้อารมณ์ เพื่อกลั่นกรองน้ำตาออกมา 
          หากแต่ถ้าอยากร้อง ก็ต้องพร้อมที่จะหยุดมันด้วย 
          หากแต่ถ้าอยากร้อง ก็ต้องพร้อมที่จะลุกขึ้ด้วย 
          และต้องพร้อมที่จะมองไปในวันข้างหน้า 
          เพื่อตัวเรา เพื่อปกป้องหัวใจของเรา

          ขอบคุณความรักของพ่อกับแม่ที่ปกป้องหัวใจของลูก 
          ขอบคุณความรักของเธอที่เป็นบทเรียนเล่มหนาในชีวิต 
          ขอบคุณความักในหัวใจที่ทำให้พยุงตัวเองขึ้นมาได้