ทำไมมันยากนัก แค่รักใครสักคน
เกิดมาพอเริ่มรู้จักใครสักคน มันยาก . . .
ตั้งแต่พยายามให้เขาหันมาสนใจ หันมารักแล้ว
ใครที่โดนจีบก่อน . . . " ความยาก " ตรงนี้อาจไม่เคยพบเจอ
ถือว่า "บุญหนัก" ได้รักคนที่เขาก็รักเราด้วย เลยไม่เหนื่อย
แต่สำหรับคนที่ไปรักคนที่เขาไม่รัก . . .
ไปรักคนที่เขามีเจ้าของแล้ว จะแย่งมาก็ดูไม่งาม
จะรอให้เขาเลิกกัน ก็ไม่รู้จะต้องรอจนฟันหมดปากซะก่อนรึป่าว
ทำไมมันยากนัก . . . แค่รักใครซักคน?
น่าจะเปลี่ยนเป็นคำว่า . . .
ทำไมมันยากยัก . . . แค่ให้ใครสักคนมารัก?
พอเริ่มมีแฟน . . . ที่เคยชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้
กลับกลายเป็นว่า "ชี้ควายเป็นลิง"
เพราะเราใกล้ชิดกันมากขึ้น . . .
เราใช้ชีวิตร่วมกันมากขึ้น . . .
เรามาแชร์ชีวิตร่วมกัน . . .
จะมัวเอียงอาย เกร็ง ฟอร์ม ก็ผิดวิสัยการใช้ชีวิตประจำวัน
คุ้นเคยกันมากขึ้น ทำตัวตามสบายได้มากขึ้น
ทำให้เรื่องที่เคยง่าย . . . กลับยาก
ทำไมมันยากนัก . . . กับการดูแลความรักของกันและกัน
ความรัก . . . ไม่ใช่เรื่องเล่นขายของ
พอเย็นแล้วก็เลิกเล่นได้ . . . แยกย้ายกลับบ้าน
แต่ "ความรัก" จะตามเราไปถึงห้องนอน . . .
ตามไปถึงในฝัน . . .
และตามไปสิงสู่อยู่ในสมองและหัวใจ
จะง่ายได้ยังไง . . . จากเคยหายใจคนเดียว
กลับต้องมาแบ่งปันลมหายใจ กับใครอีกคน
ก่อนที่จะลองใช้ชีวิต ร่วมกับใครสักคน
ลองใช้ชีวิตร่วมกับตัวเอง ให้คุ้นเคยก่อนเป็นไง
รักตัวเอง . . . ให้เป็นเรื่องง่าย แล้วเราอาจจะพร้อมมากขึ้น
ที่จะรักใครๆ ไปพร้อมๆ กับรักตัวเอง
บางที . . . ถ้าโลกยังไม่ส่งใครสักคนมาให้เรารัก
อาจเป็นคำตอบที่บอกเราได้ว่า . . . เรายังรักตัวเองได้ไม่ดีพอก็ได้นะ
"ชีวิตตัวเองยังเอาตัวไม่รอด . . . แล้วจะไปดูแลใครได้วะเนี่ย"
ทำไมมันยากนัก แค่รักใครสักคน
เกิดมาพอเริ่มรู้จักใครสักคน มันยาก . . .
ตั้งแต่พยายามให้เขาหันมาสนใจ หันมารักแล้ว
ใครที่โดนจีบก่อน . . . " ความยาก " ตรงนี้อาจไม่เคยพบเจอ
ถือว่า "บุญหนัก" ได้รักคนที่เขาก็รักเราด้วย เลยไม่เหนื่อย
แต่สำหรับคนที่ไปรักคนที่เขาไม่รัก . . .
ไปรักคนที่เขามีเจ้าของแล้ว จะแย่งมาก็ดูไม่งาม
จะรอให้เขาเลิกกัน ก็ไม่รู้จะต้องรอจนฟันหมดปากซะก่อนรึป่าว
ทำไมมันยากนัก . . . แค่รักใครซักคน?
น่าจะเปลี่ยนเป็นคำว่า . . .
ทำไมมันยากยัก . . . แค่ให้ใครสักคนมารัก?
พอเริ่มมีแฟน . . . ที่เคยชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้
กลับกลายเป็นว่า "ชี้ควายเป็นลิง"
เพราะเราใกล้ชิดกันมากขึ้น . . .
เราใช้ชีวิตร่วมกันมากขึ้น . . .
เรามาแชร์ชีวิตร่วมกัน . . .
จะมัวเอียงอาย เกร็ง ฟอร์ม ก็ผิดวิสัยการใช้ชีวิตประจำวัน
คุ้นเคยกันมากขึ้น ทำตัวตามสบายได้มากขึ้น
ทำให้เรื่องที่เคยง่าย . . . กลับยาก
ทำไมมันยากนัก . . . กับการดูแลความรักของกันและกัน
ความรัก . . . ไม่ใช่เรื่องเล่นขายของ
พอเย็นแล้วก็เลิกเล่นได้ . . . แยกย้ายกลับบ้าน
แต่ "ความรัก" จะตามเราไปถึงห้องนอน . . .
ตามไปถึงในฝัน . . .
และตามไปสิงสู่อยู่ในสมองและหัวใจ
จะง่ายได้ยังไง . . . จากเคยหายใจคนเดียว
กลับต้องมาแบ่งปันลมหายใจ กับใครอีกคน
ก่อนที่จะลองใช้ชีวิต ร่วมกับใครสักคน
ลองใช้ชีวิตร่วมกับตัวเอง ให้คุ้นเคยก่อนเป็นไง
รักตัวเอง . . . ให้เป็นเรื่องง่าย แล้วเราอาจจะพร้อมมากขึ้น
ที่จะรักใครๆ ไปพร้อมๆ กับรักตัวเอง
บางที . . . ถ้าโลกยังไม่ส่งใครสักคนมาให้เรารัก
อาจเป็นคำตอบที่บอกเราได้ว่า . . . เรายังรักตัวเองได้ไม่ดีพอก็ได้นะ
"ชีวิตตัวเองยังเอาตัวไม่รอด . . . แล้วจะไปดูแลใครได้วะเนี่ย"
ทำไมมันยากนัก แค่รักใครสักคน
เกิดมาพอเริ่มรู้จักใครสักคน มันยาก . . .
ตั้งแต่พยายามให้เขาหันมาสนใจ หันมารักแล้ว
ใครที่โดนจีบก่อน . . . " ความยาก " ตรงนี้อาจไม่เคยพบเจอ
ถือว่า "บุญหนัก" ได้รักคนที่เขาก็รักเราด้วย เลยไม่เหนื่อย
แต่สำหรับคนที่ไปรักคนที่เขาไม่รัก . . .
ไปรักคนที่เขามีเจ้าของแล้ว จะแย่งมาก็ดูไม่งาม
จะรอให้เขาเลิกกัน ก็ไม่รู้จะต้องรอจนฟันหมดปากซะก่อนรึป่าว
ทำไมมันยากนัก . . . แค่รักใครซักคน?
น่าจะเปลี่ยนเป็นคำว่า . . .
ทำไมมันยากยัก . . . แค่ให้ใครสักคนมารัก?
พอเริ่มมีแฟน . . . ที่เคยชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้
กลับกลายเป็นว่า "ชี้ควายเป็นลิง"
เพราะเราใกล้ชิดกันมากขึ้น . . .
เราใช้ชีวิตร่วมกันมากขึ้น . . .
เรามาแชร์ชีวิตร่วมกัน . . .
จะมัวเอียงอาย เกร็ง ฟอร์ม ก็ผิดวิสัยการใช้ชีวิตประจำวัน
คุ้นเคยกันมากขึ้น ทำตัวตามสบายได้มากขึ้น
ทำให้เรื่องที่เคยง่าย . . . กลับยาก
ทำไมมันยากนัก . . . กับการดูแลความรักของกันและกัน
ความรัก . . . ไม่ใช่เรื่องเล่นขายของ
พอเย็นแล้วก็เลิกเล่นได้ . . . แยกย้ายกลับบ้าน
แต่ "ความรัก" จะตามเราไปถึงห้องนอน . . .
ตามไปถึงในฝัน . . .
และตามไปสิงสู่อยู่ในสมองและหัวใจ
จะง่ายได้ยังไง . . . จากเคยหายใจคนเดียว
กลับต้องมาแบ่งปันลมหายใจ กับใครอีกคน
ก่อนที่จะลองใช้ชีวิต ร่วมกับใครสักคน
ลองใช้ชีวิตร่วมกับตัวเอง ให้คุ้นเคยก่อนเป็นไง
รักตัวเอง . . . ให้เป็นเรื่องง่าย แล้วเราอาจจะพร้อมมากขึ้น
ที่จะรักใครๆ ไปพร้อมๆ กับรักตัวเอง
บางที . . . ถ้าโลกยังไม่ส่งใครสักคนมาให้เรารัก
อาจเป็นคำตอบที่บอกเราได้ว่า . . . เรายังรักตัวเองได้ไม่ดีพอก็ได้นะ
"ชีวิตตัวเองยังเอาตัวไม่รอด . . . แล้วจะไปดูแลใครได้วะเนี่ย"
เธอเปลี่ยนใจจากฉันแล้วไปมีคนใหม่
ไม่มีเยื้อใยให้กันเหมือนก่อน
เธอเปลี่ยนใจแล้วจากใจที่เคยให้กัน
เธอหมดใจจากฉันแล้วก้อพลัน
ทิ้งฉันไปไม่เหลือเพียงเศษใจทิ้งเอาไว้เพียงความทรงจำ
เธอปล่อยให้ฉันช้ำเธอไม่น่าทำกันได้ลงคอ
ไม่เหลือรักเราอีกต่อไป รักเธอหมดใจแต่มันก้อต้องไร้ค่า
เธอไม่เคยให้คำสัญญาว่ารักเราจะมั่นคง
ฉันคงไม่อาจย้อนเอาความรักคืนมา
ในเมื่อเธอจะลาเจ็บใจก้อช่างมัน
ความรักที่จากไปเป็นเพราะเธอนั้น ไม่เคยให้ความสำคัญ
หัวใจของฉันมันเลยไร้ค่า
ทำไมมันยากนัก แค่รักใครสักคน
เกิดมาพอเริ่มรู้จักใครสักคน มันยาก . . .
ตั้งแต่พยายามให้เขาหันมาสนใจ หันมารักแล้ว
ใครที่โดนจีบก่อน . . . " ความยาก " ตรงนี้อาจไม่เคยพบเจอ
ถือว่า "บุญหนัก" ได้รักคนที่เขาก็รักเราด้วย เลยไม่เหนื่อย
แต่สำหรับคนที่ไปรักคนที่เขาไม่รัก . . .
ไปรักคนที่เขามีเจ้าของแล้ว จะแย่งมาก็ดูไม่งาม
จะรอให้เขาเลิกกัน ก็ไม่รู้จะต้องรอจนฟันหมดปากซะก่อนรึป่าว
ทำไมมันยากนัก . . . แค่รักใครซักคน?
น่าจะเปลี่ยนเป็นคำว่า . . .
ทำไมมันยากยัก . . . แค่ให้ใครสักคนมารัก?
พอเริ่มมีแฟน . . . ที่เคยชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้
กลับกลายเป็นว่า "ชี้ควายเป็นลิง"
เพราะเราใกล้ชิดกันมากขึ้น . . .
เราใช้ชีวิตร่วมกันมากขึ้น . . .
เรามาแชร์ชีวิตร่วมกัน . . .
จะมัวเอียงอาย เกร็ง ฟอร์ม ก็ผิดวิสัยการใช้ชีวิตประจำวัน
คุ้นเคยกันมากขึ้น ทำตัวตามสบายได้มากขึ้น
ทำให้เรื่องที่เคยง่าย . . . กลับยาก
ทำไมมันยากนัก . . . กับการดูแลความรักของกันและกัน
ความรัก . . . ไม่ใช่เรื่องเล่นขายของ
พอเย็นแล้วก็เลิกเล่นได้ . . . แยกย้ายกลับบ้าน
แต่ "ความรัก" จะตามเราไปถึงห้องนอน . . .
ตามไปถึงในฝัน . . .
และตามไปสิงสู่อยู่ในสมองและหัวใจ
จะง่ายได้ยังไง . . . จากเคยหายใจคนเดียว
กลับต้องมาแบ่งปันลมหายใจ กับใครอีกคน
ก่อนที่จะลองใช้ชีวิต ร่วมกับใครสักคน
ลองใช้ชีวิตร่วมกับตัวเอง ให้คุ้นเคยก่อนเป็นไง
รักตัวเอง . . . ให้เป็นเรื่องง่าย แล้วเราอาจจะพร้อมมากขึ้น
ที่จะรักใครๆ ไปพร้อมๆ กับรักตัวเอง
บางที . . . ถ้าโลกยังไม่ส่งใครสักคนมาให้เรารัก
อาจเป็นคำตอบที่บอกเราได้ว่า . . . เรายังรักตัวเองได้ไม่ดีพอก็ได้นะ
"ชีวิตตัวเองยังเอาตัวไม่รอด . . . แล้วจะไปดูแลใครได้วะเนี่ย"
เธอเปลี่ยนใจจากฉันแล้วไปมีคนใหม่
ไม่มีเยื้อใยให้กันเหมือนก่อน
เธอเปลี่ยนใจแล้วจากใจที่เคยให้กัน
เธอหมดใจจากฉันแล้วก้อพลัน
ทิ้งฉันไปไม่เหลือเพียงเศษใจทิ้งเอาไว้เพียงความทรงจำ
เธอปล่อยให้ฉันช้ำเธอไม่น่าทำกันได้ลงคอ
ไม่เหลือรักเราอีกต่อไป รักเธอหมดใจแต่มันก้อต้องไร้ค่า
เธอไม่เคยให้คำสัญญาว่ารักเราจะมั่นคง
ฉันคงไม่อาจย้อนเอาความรักคืนมา
ในเมื่อเธอจะลาเจ็บใจก้อช่างมัน
ความรักที่จากไปเป็นเพราะเธอนั้น ไม่เคยให้ความสำคัญ
หัวใจของฉันมันเลยไร้ค่า
Kate
![[P] h@t ◄ LuV ► [K]](http://file.storythai.com/icon/s/0000220.jpg "[P] h@t ◄ LuV ► [K]"){kind=icon}
